पिकल्या पानाचा ...

पिकल्या पानाचा ...

भरली कि कळी ,खुडताना जरा असुद्या हळुवारपणा
टोचतील की हो काटे, भीती न वाटे का राया तुमाला
सुगंध घ्यावा भरून उरी , वयात ह्या हा कसला नखरा

लाजून झाले मी चूर , लयी दिसान ह्यो दिसला नूर
पडला पदर , झाली नजरानजर , मनी उठला काहूर
इश्काची अदा , मोहक काया , जाळील मला ह्यो करपूर

हौस तुमची , तुमीच की हो पुरवा ...

पिकल्या पानाचा ...

एक थेंब तुझ्यासाठी
१० ऑक्टोबर २०१७

सावन ऋतू आई सजनीया

परतून पुन्हा आला, भिजवण्या मला साजण माझा

असे दिन कि असे रात्र कळेना मला , नभी असा काळोख दाटला
वयाचा ना वाटे मला भरोसा , चुकली का वेळ संशय मनी दाटला
उलटला श्रावण तरी हा थबकलेला, सुटला तोल मग दोष कुणाला

करू काय आता प्रमाद हा झाला , भिजून गेले पुरती प्रेमात त्याच्या
भान नसे माझेच मला , चिंब ओली मी झाले , तरी हा परतोनी आला
बहाण्याने कुठल्या रेंगाळला हरी माझा , कोसळला का असा कळेना मला

अश्विनात म्हणू कशी , सावन ऋतू आई सजनीया

एक थेंब तुझ्यासाठी

१९ सप्टेंबर २०१७

मकरंद होताना ......

पहिले तुला उमलताना ,लाजून चूर चूर होताना
ओघळणारे थेंब इवले पानावर दवबिंदू होताना
वाऱ्याच्या हलक्या स्पर्शाने कळीचे फुल होताना

बहाण्याने संध्येच्या, तू अधर मिटून घेताना,
का लाजलीस  सखे, तो भुंगा रुंजी घालताना
बावरला बघ किती तो, तुझ्या मिठीत शिरताना

रात्र सारी गेली मिठीत तुझ्या, पहाट होताना
कुशीत तुझ्या पहिले स्वप्न, झुंजूमुंजू होताना,
देवू नकोस आळस आता, मी असा निघताना

जावू नको का मी येथून मनात माझ्या नसताना
होवून भ्रमर येवू का मी, कळीचे फुल होताना
टिपण्या ओठांवरचे दवबिंदू , मकरंद होताना

मकरंद होताना ......

एक थेंब तुझ्यासाठी

रंग नभाचा

रंग नभाचा

मी रंग नभाचा तू तर सांज सावळी
घेशील का मिठीत मजला
रंगुदे क्षितीजावरी नक्षी आगळी ....

गोड गुलाबी पहाटे, दव बिंदूच्या साथीने
गुंफितो तुला स्वप्नी, नाजूक रेशमी धाग्यांनी ,
सुटेल कसा हा गुंता ? सांग आता साजणी…

तुझ्या पासून सुरु, तुझ्या पर्यंत माझा
भावनांचा मन-मोहक, पिसारा असा
शिंपल्यातील गवसलेला मोती तू जसा

खळखळ वाहणाऱ्या झऱ्याचा नाद तू
अल्लड अवखळ वाऱ्यांची  झुळूक तू
बेभान आठवणींचा , तू एक किनारा

मी रंग नभाचा तू तर सांज सावळी
घेशील का मिठीत मजला
रंगुदे क्षितीजावरी नक्षी आगळी ....


एक थेंब  तुझ्यासाठी
०७ सप्टेंबर २०१४

बास करा धिंगाणा .. सोडा की मला आता

बास कर हा धिंगाणा .. थांब ना रे जरा
राहू किती उभी अशी जाऊदे ना मला ,

कोसळणारा तू , थांबशील कधी 

अधीर झाले मन, वाट पाहू किती 

काहीच कसे वाटेना, पावसा तुला  

बास कर हा धिंगाणा .. थांब ना रे जरा
राहू किती उभी अशी जाऊदे ना मला ,

सोड सखया बघ उशीर किती झाला
थांबलेला तो बघ पुन्हा बरसू लागला
सुरु करेल आता खेळ जुनाच आपुला

बास कर हा धिंगाणा .. थांब ना रे जरा
अडकले मी अशी जाऊदे ना मला

तुझा आणि पावसाचा खेळ सारा होतो
अडकतो श्वास माझा ,जीव ओला होतो
थांबवा की रे आता हा खेळ जीव घेणा ...


बास करा धिंगाणा .. सोडा की  मला आता

एक थेंब  तुझ्यासाठी

३ ऑगस्ट २०१७

बघ मग कशी बांधते पदरास सख्याला

गेले कुठे चांदणे माझे , दिसत नाही चंद्र ही आज काल
तरी ही ती रात्र रात्र जागते मोजत ढगांच्या सावल्या ..
गुणगुणते स्वतःशीच बापुडी  ...
येईल कधी तरी चंद्र लपण्यास अंगणात माझ्या ...

दिवस झाले मला पोरके , रात्र ही असते दूर  दूर
नसतो चंद्र माझा जवळ , हीच चांदणीची कुरकुर .
तक्रार माझी स्वप्नातही तो दिसत नाही
तरीच हल्ली डोळ्यातून रात्र काही सरत नाही ...

बघ लागले मी मोजू आता दिवस एक एक खास
एक एक दिवसाला बघ मी लावली ती कित्ती आस
येशीलच की सुट्टी लागता अमावस्येला .....

बघ मग कशी बांधते पदरास सख्याला

एक थेंब तुझ्यासाठी
०३/०२/२०१२

श्वासात स्वतःच्या माळते मी त्याला

येता  जाता त्याचाच विचार असतो,
नसेल दिसत तरी सोबत तोच असतो...
श्वासातून माळते मी त्याला ..

मनातील कोपर्यात जपून ठेवला असतो
प्रत्येक उसासा एक त्याचा पुकारा असतो
उर भरून पुन्हा साठवते त्याला ...

रोम रोमांतुनी माझ्या तोच सदा मोहरतो.
लोचने मिटता मंद शावासातुनी सुखावतो
हृदयाच्या ठोक्यात मोजते त्याला ..

काय झाले कळेना मला , नसला तो जवळी तरी
कणा कणातुनी सांभाळते मी त्याला

श्वासात स्वतःच्या माळते मी त्याला

एक थेंब तुझ्यासाठी
०५/०२/२०१२

पहाट गुलाबी बनून येईल का?

ते काळे आभाळ होते कि डोळ्यातील काजळ तीचे
नजरेच्या सुरईतून सांडलेले ,ते अमृत दव भासे.

तिला म्हणू मी अमृताची धार, कि मरुतल संजीवनी
लागली जरी ओठी माझ्या ,तृष्णा पुरी करेल का ?

मदहोश गंधात नाहलेली , गर्द धुक्यात लपेटलेली
ती कधी पहाट गुलाबी बनून येईल का?

एक थेंब तुझ्यासाठी
०५/०२/२०१४

जगावे असे

तुला मिळवावे हि आकांशा नाही
भोगावे तुला हि अंतरी इच्छा नाही
तुला स्पर्श व्हावा प्राजक्ता सारखा
सुगंध दरवळावा रातराणी सारखा

जगावे असे ... पुनर्जन्म मिळाल्या सारखा

तुझ्या मिठीत सख्या  , श्वासांचा स्पर्श व्हावा
जीवन मरणातला फरक , हलकेच दूर व्हावा
जादू करावी मग त्या धुंद क्षणांनी अशी जणू
मधहोष मनाने तोल माझा सुटावा

मग जगावे असे .. जणू पुनर्जन्म मिळावा

एक थेंब तुझ्यासाठी
२३ डिसेंबर २०१६

छंद न्यारा पावसाचा तिला एकटी करून गेला

बहर काय कमी होता दारी प्राजक्ताचा ,
तरी सयेने भेट धाडली,
सदा पावसात नाहणारा मी ,
ती डोळ्यांच्या कडा धावून आली,
अंगणी माझ्या आला होता चंद्र वेडा त्या रात्री....
वरती ढगात मात्र पावसाची बरसात होती....

ती अशी मिठीत भिजलेली ,
वर बिजली थरथरत उभी होती....
छंद होता तिला न्यारा, पावसात भिजण्याचा....

अशी उभी मी पावसात , कुंद त्या समयी ...
वेड्या रानफुलांनी का भरावी ओंजळ माझी ...
टपटप पडले मोती काही.
टिपण्या धावले  तर झाली ओंजळ रीती...
दरवळला तो गंध चोही कडे त्या रानवेड्या फुलांचा
सोबत तोही तसाच वाहून गेला...
छंद न्यारा पावसाचा तिला एकटी करून गेला

छंद न्यारा पावसाचा तिला एकटी करून गेला

घायाळ मी कसा झालो

पापण्या मिटून सये खुदकन अशी हसलीस का
घायाळ मी कसा झालो वर विचारतेस का आता

दाबून हलकेच ओठ, केलास तो दंश लटके पहाता
हरपले भान, आला कंठाशी प्राण, थांब जराशी आता 
सांग आणू मी कोठून जालीम विषाचा उतारा आता

घायाळ मी कसा झालो वर विचारतेस का आता

आवळताना मिठीत तुजला बावरलीस का आता
मोहरली बघ काया, किती घेशील चोरून तरी आता
नकोस घेवू आढेवेढे ,चालणार नाही बदमाशी आता ,

घायाळ मी कसा झालो वर विचारतेस का आता
घायाळ मी कसा झालो वर विचारतेस का आता

एक थेंब तुझ्यासाठी