Monday, July 4, 2016

मन अवसेची वाट पाहू लागले





मन अवसेची वाट पाहू लागले

जवळ यावे कितीदा ठरले तरी
अंतर दोघातले वाढतच आहे
एक एक क्षण लांबतो दिवसापरी
दिवस ,आयुष्यपरी वाढत आहे

पेरली मातीत तुझी आठवण
सुगंधी सडा सदाच माझ्या दारी
बहरली अंगणी प्राजक्त बनुनी
सजली कधी  होऊन रातराणी

पौर्णिमेचे शुभ्र चांदणे सांडले
काही कवडसे मुठीत झाकले
वाटे पाहावे काही मग त्यातले
मन अवसेची वाट पाहू लागले

एक थेंब तुझ्यासाठी
४ जुलै २०१६ 

Saturday, July 2, 2016

चिंब चिंब भिजताना ....



चिंब चिंब भिजताना ....

ओले ओले चिंब कपडे, ओले चिंब मन होत होते
ओले होते स्वप्न सारे , ओल्या ओल्या पावसातले

ओल्या  हातात माझ्या तुझा ओला हात होता
ओल्या हातावर नाव ओलेचिंब करून गेला होता

ओल्या तनुवर् ओघळलेला तो थेंबही ओला होता
ओल्या  मिठीतून  सुटलेला तो ओला क्षण होता


ओल्या होत्या आठवणीं , वेळच तशी ओली होती
ओला होता क्षण एक वेडा , ओल्या  पावसातला

एक थेंब तुझ्यासाठी
02 July 2016

Friday, May 27, 2016

चंद्र जागतो रात्रभर



तिन्ही सांजेला कशी रे  येते तुझी आठवण
जशी चढते निशा , तशी चढते कणकण
पेटलेल्या गात्रात तळमळते ती जाणीव
हुरहूर , काहूर  मनी , होते घालमेल ……

त्यातच छळायला तो चंद्र जागतो  रात्रभर 

आयुष्य आयुष्य म्हणजे तरी काय हो




आयुष्य आयुष्य म्हणजे तरी काय हो

थोडी मज्जा , थोडी सजा,
थोडे प्रेम, थोडा रुसवा
थोडे गोड, थोडे कडू ,
थोडा दुरावा , थोडा ओलावा
थोडी भांडणे , थोडी गोडी
थोड्या मागण्या, थोडी  पूर्तता
थोडी रुखरुख , थोडी जवळीक ,
थोड्या चिंता, थोड्या कटकटी,
घेता  दोन घोट थोडे थोडे , आठवते मज सारे
थोड्या थोड्या वेळानी थोडे  थोडे आयुष्य घडे

एक थेंब तुझ्यासाठी
27 May 2016

Sunday, May 22, 2016

पावसाची सुरुवात ……





पावसाची सुरुवात  ……

पावसात छत्रीत थेब एक टपकला होता
पाहून तुला तोही तसाच थांबला होता
मनोमनी जळलो पार मी पाहून त्याला
अधरांनि टिपले गालावरून त्याला

का तुला उगा वाटले अधीरपणा हा झाला....

चिंब ओल्या तनुवरती  तो उगाच रेंगाळला होता
ओघळू म्हणता म्हणता उग्गाच घुटमळला होता
पडली नजर सयाची त्यावर , कावराबावरा झाला
अधीरपणा हा अधरांचा मग थेंबाचा बळी गेला

धसमुसळे पणा नाहीतर काय म्हणू ह्याला........

उडून गेली केन्ह्वाच छत्री , चिंब मी पावसात,
बघ कसे टपोरे थेंब मला आता भिजवतात
करशील काय आता , सावर की रे स्वतःला
जातील उडून क्षणात सारे बांधून ठेव अधराना

दाहकता किती मिठीत तुझ्या ठावूक कोठे त्यांना....

एक थेंब तुझ्यासाठी …….
२२ मे २०१६ 

Sunday, May 8, 2016

सांग ना मला …….




 सांग ना  मला …….

बरसणारा पाउस माझा वैरी का असेना
हळव्या तुषारांचा भार असा का सोसेना
गरजणारी बिजली जणू पेटवे वणवा उरी
जावू कसे सामोरे ह्याला …. सांग ना मला …।

मोगरा , पारिजातक, चाफा का मज पटेना
सुगंध ह्यांचा जणू , लाही लाही मज वाटेना
कोवळा स्पर्श रोमरोमात फुलतो निखारा
चटका मी झेलू कसा . सांग ना मला …।

आवेग सरला मागे , गेली सुकून हि काया ,
मुक्या मनाला ,का न उमजे हि मुकी भाषा
लोचनांची भाषा तुला , कळूनी का वळेना
बोलू मी तुजशी कैसे     सांग ना मला …।

एक थेंब तुझ्यासाठी
०८ मे २०१६

Saturday, May 7, 2016

नाव तुझे पुसले कोणी , सांग ना मी काय सांगू



नाव तुझे  पुसले कोणी , सांग ना  मी काय सांगू

गोर्या गोर्या कांतीवर,फिरव कि नाजूक बोटे
येईल मग जो शहारा , उठेल जो तरंग ….
नाव माझे सांग सारंग, तो ,एक सारंग

इथेच कोठेतरी हरवली ती चाल आहे
इथेच कोठेतरी रुण झुणंनारा नाद आहे
तो ताल , ती रिमझिम साद घालते मला
नाव सांगते सारंग तुझे मला ,


रंगुनी येते निशा रंगात रंगुनी जाते निशा
कवडसा बघ एक कसा तनुवर रंगला आहे
निशब्द, निश्चल बघ कसा दंगला आहे
रंगात सारंगच्या एक थेंब थिजला आहे

एक थेंब तुझ्यासाठी
०७ मे २०१६

भिजवून कडा चिंब पापण्यांच्या ...


रात्रभर सये आसवांचा पाउस बरसून गेला
आठवणीचा खजिना उगाच हरवून गेला
जाग आली सकाळी त्या धुंद मृदुगंधाने
पेटलेल्या मातीला तसाच भिजवून गेला ......
पेटलेल्या मातीत श्वास थिजलेले
उश्वास काही अबोल मिटलेले
निपचित सारे कलेवर पडलेले
तो पुन्हा मुसळधार बरसून गेला
जाता जाता असा कोसळून का गेला
भिजवून कडा चिंब पापण्यांच्या
खळीत गालावरती टपकून गेला
जपून ठेवला मी माघारी तो
थेंब एक टपोरा मागे ठेवून गेला
एक थेंब तुझ्यासाठी
30 April 2016

Sunday, April 17, 2016

गेला साजण परदेस ,




गेला साजण परदेस

चैन काही पडेना जीवाला , काहिली उरी दाह ग्रीष्माचा ,
वाढविती तृष्णा जीवाची, येता अवचित वळवाच्या धारा,
सांग कशी आवरू स्वतःला …. गेलास का तू परदेस
का गेलास साजणा परदेस

डोहात या काजळ उरले , अश्रू सारे असेच संपले
फुलून आला गंध मोगर्याचा , त्यात कातर तिन्हीसांजा
तोल मी तरी कसा सावरावा …… गेलास का तू परदेस
का गेलास साजणा परदेस


एक थेंब तुझ्यासाठी
17 April 2016

Tuesday, January 26, 2016

थिजलेले कातळ शिल्प दुनियेत मागे उरे .......



भीती तुला प्रीत जडेल ह्याची
भीती मला प्रीती कळेल ह्याची

हुरहूर उगी दाटली ह्या वेड्या मना
अबोला आपल्यातला कळेना कोणा

नसे शब्दांना उच्चार काही  
शांतता का कधी गूढ असते

तीळ तीळ उरात जळतो दिवा प्रीतीचा
पापण्यांच्या पतंगाची फडफड ती दिसते

निशब्ध दोघे आपण,  निश्चल परी खरे
थिजलेले कातळ शिल्प दुनियेत मागे उरे

थिजलेले कातळ शिल्प दुनियेत मागे उरे

 एक थेंब तुझ्यासाठी
२६ जानेवारी २०१६ 

Saturday, November 7, 2015

कोटी कोटी थापा तुझ्या ,कोटी कोटी वादे सारे




कोटी कोटी थापा तुझ्या ,कोटी कोटी वादे सारे
कुठे कुठे शोधू तुला ,भटकतोस जगभर कारे


सोडून देश आपला नेहमी बाहेर तुझा वास
देहबोलीतून येतसे  अहंकारी वास
येत जाता फेकूगिरी, विश्वास ठेवू कसा रे

ध्रु: कोटी कोटी थापा तुझ्या ,कोटी कोटी वादे सारे

कधी होतोस बब्बर शेर, कधी चाय वाला
गप्पा सांगे साबरमती,हा बारामती वाला
रंग बदली सरड्या परी, खरा रंग कोणता रे

ध्रु: कोटी कोटी थापा तुझ्या ,कोटी कोटी वादे सारे


प्याकेज विना दुजा शब्द तुला का मिळेना
खरे रुप कोणते तुझे ह्या पामरा कळेना
देशी परत आणू कसा मार्ग मला मिळेना

ध्रु: कोटी कोटी थापा तुझ्या ,कोटी कोटी वादे सारे

एक थेंब तुझ्यासाठी
७ नोव्हेंबर २०१५

मोरपंखी स्वप्न तिचे , पुन्हा एकवार

 मोठ्या धीराची होती ती एक नाजूक परी  नियतीने तिला भरडले घालून जात्यापरी  शोधीत होती , भरकटलेल्या वादळात  मिळेल का मला एक हळवे बेट  प्रश्नांच...